COVID-19 – alimenty

COVID-19 – alimenty. W czasie epidemii COVID- 19 dochody wielu osób znacząco spadły. W związku z powyższym co w takiej sytuacji może zrobić osoba zobowiązana do płacenia alimentów na rzecz małoletniego dziecka? Czy obowiązek alimentacyjny na ten czas ulega zawieszeniu ?

Niestety ustawodawca nie przewidział w ustawie z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych instytucji ułatwiającej bądź czasowo zawieszającej spełnianie obowiązku alimentacyjnego w przypadku utraty dochodów z powodu panującej epidemii koronawirusa COVID-19. W związku z powyższym należy skorzystać z instytucji już istniejących w prawie rodzinnym.

COVID-19 – alimenty. Obowiązek alimentacyjny względem małoletniego dziecka

Na wstępie pragnę przypomnieć, iż zgodnie z art. 133 § 1 k.r.o. Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania. W związku z powyższym co do zasady rodzice małoletnich dzieci muszą łożyć na ich utrzymanie i wychowanie. Należy zaznaczyć, iż do obowiązków rodzica należy nie tylko uiszczanie alimentów, a ponadto zgodnie z art. 96 k.r.o. muszą się oni troszczyć o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotować je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.

COVID-19 – alimenty. Zakres świadczeń alimentacyjnych wobec stanu epidemii koronawirusa COVID-19

Według art. 135 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Nie ulega wątpliwości, iż osoby, które nie osiągają dochodów w okresie stanu epidemii koronawirusa COVID-19 na podstawie umów cywilnoprawnych z uwagi na zamknięcie miejsca pracy, nie mają czasowo możliwości zarobkowych.

W orzecznictwie ukształtowało się stanowisko, zgodnie z którym możliwości zarobkowe osoby zobowiązanej nie wynikają z faktycznie osiąganych zarobków i dochodów, ale stanowią środki pieniężne, które osoba zobowiązana może i powinna uzyskiwać przy dołożeniu należytej staranności, stosownie do swych sił umysłowych i fizycznych (por. np. orzeczenie SN z 9 stycznia 1959 r., III CR 212/59, OSPiKA 1960/2, poz. 41, uchwała pełnego składu SN – Izby Cywilnej i Administracyjnej z 16 grudnia 1987 r.).

COVID-19 – alimenty. Brak jakichkolwiek możliwości zarobkowych i majątkowych zobowiązanego wskutek stanu epidemii koronawirusa COVID-19

W uzasadnieniu wyroku z dnia 14 stycznia 2000 roku w sprawie I CKN 1177/99, Sąd Najwyższy wskazał, iż stosownie do art. 135 § 1 k.r.o. zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych możliwości zobowiązanego. Z tego unormowania wynika, że brak po stronie zobowiązanego jakichkolwiek możliwości zarobkowych i majątkowych zwalnia go od obowiązku świadczeń alimentacyjnych. (także uchwała SN z 17.01.1980 r., III CZP 86/79, OSNCP 1980/5, poz. 88; orzeczenie SN z 27.02.1981 r., III CRN 21/81, OSNCP 1981/11, poz. 217; uchwała SN z 24.02.1982 r., III CZP 61/81, OSNCP 1982/7, poz. 101; wyrok SN z 7.04.1994 r., I CR 3/94, LEX nr 188339).

Ponadto, Sąd Najwyższy w tezie wyroku z dnia 15 października 1998 roku w sprawie I CKN 860/97 stwierdził, iż „Brak po stronie zobowiązanego jakichkolwiek możliwości zarobkowych i majątkowych skutkuje oddaleniem powództwa o alimenty, mimo istnienia usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego”. Należy wskazać, iż powyższe stanowisko dotyczy sytuacji, w której zobowiązany do świadczenia alimentów nie ma źródła dochodu i jego zdolności i umiejętności wskazują, iż nie jest w stanie znaleźć na ten moment pracy, a ponadto nie ma żadnych innych składników majątku, które umożliwiłyby mu zaspokojenie zobowiązania alimentacyjnego.

COVID-19 – alimenty. Rozwiązania

Zgodnie z art. 38 k.r.o. w razie zmiany stosunków można żądać zmiany orzeczenia lub umowy dotyczącej obowiązku alimentacyjnego. W/w regulacja dotyczy osób, które łożą na małoletnie dziecko odpowiednią kwotę na podstawie orzeczenia np. wyroku rozwodowego albo umowy alimentacyjnej.

Zgodnie z wyrokiem z dnia 13 listopada 2019 roku w sprawie VI RCa 234/19 Sąd Okręgowy w Olsztynie stwierdził, iż „Zmianą stosunków w rozumieniu art. 138 k.r.o. jest każda zmiana stosunków zarówno po stronie zobowiązanego jak i uprawnionego. Taką zmianą może więc być zwiększenie lub zmniejszenie potrzeb uprawnionego, ale też zwiększenie lub zmniejszenie możliwości zarobkowych zobowiązanego. Do zmiany sytuacji majątkowej dochodzi także w przypadku zmiany dochodów stron, przesunięć w ich majątku; zwiększenia się, bądź zmniejszenia koniecznych wydatków i kosztów utrzymania; uzyskania nowych możliwości zarobkowania, bądź też w przypadku utraty dotychczasowych, a także w przypadku zwiększenia się, bądź zmniejszenia liczby osób pozostających na ich utrzymaniu. Te przesłanki, określone w art. 135 k.r.o., wyznaczają zakres obowiązku alimentacyjnego, muszą więc zostać ustalone w postępowaniu o zmianę wysokości alimentów. Bez ustalenia aktualnych potrzeb małoletniej pozwanej i możliwości majątkowych i zarobkowych powoda nie byłoby możliwe stwierdzenie, czy doszło do istotnej zmiany stosunków, uzasadniającej zmianę orzeczenia w przedmiocie alimentów. Przedmiotem badania jest zawsze okres od ostatniego wyroku, ugody, bądź umowy ustalającej wysokość alimentów.”

Ponadto, Sąd Najwyższy zgodnie wyrokiem z dnia 21 stycznia 1999 roku w sprawie I CKN 1292/98 uznał, iż   „Zmiana wyroku lub umowy, którą ma na względzie art. 138 k.r.o., może polegać między innymi na stwierdzeniu ustania obowiązku alimentacyjnego, wobec odpadnięcia którejś z przesłanek uzasadniających ten obowiązek, czy to po stronie uprawnionej, czy to po stronie zobowiązanej. Odpadnięcia takiej przesłanki nie stanowi jednak fakt przyznania stronie zobowiązanej renty, ponieważ powyższa okoliczność nie daje podstaw do przyjęcia, że strona ta całkowicie utraciła możliwość łożenia na utrzymywanie strony uprawnionej.”

COVID-19 – alimenty. Zmiana lub zawarcie umowy alimentacyjnej

Najbardziej dogodnym rozwiązaniem w czasach epidemii koronawirusa COVID-19 jest zmiana dotychczasowej umowy alimentacyjnej  lub jej zawarcie, w której można obniżyć wysokość zobowiązania alimentacyjnego. Niewątpliwie w takiej sytuacji potrzebna jest zgodność stron. Umowa powinna zostać warta w formie pisemnej albo w formie aktu notarialnego. Stronami w/w umowy są rodzice małoletniego dziecka. Należy również zaznaczyć, iż dopuszczalne jest ustalenie wysokości alimentów w drodze umowy, niezależnie od tego, czy ich wysokość wcześniej została ustalona w orzeczeniu sądu.

COVID-19 – alimenty. Zmiana wysokości alimentów na drodze sądowej

Zobowiązany może również dochodzić zmiany wysokości alimentów na drodze sądownej. Należy jednak zaznaczyć, iż od marca 2020 roku praca sądów została ograniczona do posiedzeń niejawnych oraz rozpraw spraw wskazanych z zarządzeniach Prezesów Sądów. W związku z powyższym powództwo wytoczone przez zobowiązanego zostanie rozpatrzone i rozstrzygnięte dopiero za trzy, cztery miesiące. Należy zaznaczyć, iż w tym czasie może zostać wszczęte postępowanie egzekucyjne wobec zobowiązanego.

Hipoteka podczas podziału majątku wspólnego małżonków- jak obliczyć wartość nieruchomości nią obciążonej i czy były małżonek może domagać się rozliczenia kredytu hipotecznego, który spłacił po rozstaniu?

Przedmiotem niniejszego wpisu będą dwa zagadnienia o doniosłym znaczeniu praktycznym dotyczące rozliczeń pomiędzy byłymi małżonkami. Klienci często zadają pytanie:

Oba zagadnienia były ostatnio analizowane przez Sąd Najwyższy

  • czy majątek do podziału należy szacować z odliczeniem wartości obciążenia hipotecznego od wartości rynkowej nieruchomości?
  • czy były małżonek może domagać się rozliczenia kredytu hipotecznego, który spłacił po rozwodzie?

Wartość nieruchomości obciążonej hipoteką.

W uchwale z dnia 28 marca 2019 roku (III CZP 21/18) Sąd udzielił odpowiedzi jak należy ustalać wartość nieruchomości obciążonej hipoteką.

Do tej pory, sądy nie wypracowały jednej spójnej linii orzeczniczej w tej kwestii. Oznacza to, że jedne sądy odliczały wartość obciążenia hipotecznego, a inne tego nie robiły. Sąd Najwyższy 28 marca br. podjął uchwałę, zgodnie z którą w sprawie o podział majątku wspólnego małżonków, obejmującego nieruchomość obciążoną hipoteką zabezpieczającą udzielony małżonkom kredyt bankowy, sąd – przydzielając tę nieruchomość na własność jednego z małżonków – ustala jej wartość, jeżeli nie przemawiają przeciwko temu ważne względy, z pominięciem wartości obciążenia hipotecznego.

 Sąd Najwyższy przychylił się do poglądu, że  wartość obciążenia hipotecznego co do zasady nie wpływa na wartość nieruchomości wspólnej przydzielonej w wyniku podziału jednemu z małżonków. W uzasadnieniu podkreślił, że „pomimo podziału majątku, wspólnie i solidarnie zaciągnięty dług osobisty (kredyt) obciąża oboje małżonków. Bank może, ale nie musi korzystać z zabezpieczenia hipotecznego i nie jest wykluczona sytuacja, w której zadłużenie będzie spłacał nie ten małżonek, któremu w wyniku podziału przypadła nieruchomość obciążona hipoteką”. Wierzyciel nie ma obowiązku dochodzenia należności przede wszystkim od małżonka-właściciela nieruchomości.

W uchwale SN jednak wyraźnie zaakcentował bardzo ważną kwestię, a mianowicie, konieczność każdorazowego analizowania konkretnego przypadku. W uzasadnieniu zwrócił  uwagę na to, że czasem mogą wystąpić sytuacje nietypowe:

  • natury podmiotowej – np. szczególna sytuacja osobista lub majątkowa byłych małżonków,
  • albo przedmiotowej – np. proporcje wartości obciążenia i wartości nieruchomości

i wtedy uwzględnienie obciążenia przez odliczenie nominalnej wartości hipoteki albo w inny sposób, przez jej odliczenie lub stosowne uwzględnienie nie jest wyłączone.

 Ponadto SN zauważył, że innej ocenie mogą podlegać stany faktyczne, w których samo istnienie hipoteki na nieruchomości może wpływać na jej wartość, a innej sytuacje, w których małżonkowie dążą do pomniejszenia wartości nieruchomości o kwotę długu osobistego zabezpieczonego hipoteką lub gdy zgodnie ustalą sposób rozliczenia takiego długu. Odmienna jest także sytuacja, w której małżonkowie są wyłącznie dłużnikami rzeczowymi.

Rozliczenie kredytu hipotecznego spłacone po rozwodzie.

W postępowaniu o podział majątku dorobkowego, w szczególności po rozwodzie, sąd rozstrzyga wszelkie wzajemne roszczenia byłych współmałżonków. Jak wynika z uchwały Sądu Najwyższego wbrew niektórym, wcześniejszym orzeczeniom artykuł 618 § 3 KPC nie wyłącza dochodzenia między małżonkami roszczenia o zwrot kwoty zobowiązania zabezpieczonego hipoteką, spłaconego przez jednego z nich po uprawomocnieniu się postanowienia o podziale majątku wspólnego.

Alimenty od byłego małżonka

alimenty od byłego małżonka

Alimenty od byłego małżonka. Kiedy i na jakiej zasadzie można domagać się alimentów od byłego małżonka?

Alimenty od byłego małżonka. W niniejszym wpisie staram się odpowiedzieć na kluczowe, moim zdaniem pytania dotyczące alimentacji między byłymi małżonkami.

1.Czym jest obowiązek alimentacyjny między rozwiedzionymi małżonkami?

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 12 września 2001 roku w sprawie V CKN 445/00 zdefiniował świadczenia alimentacyjne między rozwiedzionymi małżonkami na podstawie art. 60 k.r.o. jako „kontynuację powstałego przez zawarcie małżeństwa obowiązku wzajemnej pomocy w zakresie utrzymania i trwania, mimo rozwodu, w postaci zmodyfikowanej.”

2. Komu przysługuje świadczenie alimentacyjne na podstawie art. 60 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego?

Świadczenie alimentacyjne na podstawie art. 60 k.r.o. przyznawane jest tylko rozwiedzionemu małżonkowi. Ponadto, świadczenie alimentacyjne nie służy zaspokojeniu potrzeb rodziny – ubogich krewnych rozwiedzionego małżonka. Powyższe środki mają zaspokoić potrzeby byłego małżonka.

3. Jakie są przesłanki orzeczenia obowiązku alimentacyjnego między rozwiedzionymi małżonkami w razie uznania ich za winnych rozkładu pożycia lub nieorzekanie przez sąd o winie?

Na podstawie art. 60 § 1 k.r.o. muszą zostać spełnione dwie przesłanki:

  1. Oboje małżonkowie zostali uznani winni rozkładu pożycia, bądź sąd na żądanie stron nie orzekł o winie w wyroku rozwodowym;
  2. Rozwiedziony małżonek znajduje się w niedostatku.

Należy zaznaczyć, iż Sąd jest związany orzeczeniem co do winy w wyroku rozwodowym, w związku z tym  osoba uprawniona nie musi udowadniać pierwszej przesłanki. Rozwiedziony małżonek musi tylko wykazać drugą przesłankę, czyli fakt, iż znajduje się w niedostatku. Sad bierze pod uwagę przy zasądzaniu obowiązku alimentacyjnego możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego oraz czy dostarczone środki będą służyły zaspokojeniu usprawiedliwionym potrzebom. Warto zaznaczyć, iż Sąd nie ma obowiązku przyznana alimentów osobie uprawnionej po spełnieniu wszystkich przesłanek ( wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2000 roku w sprawie I CKN 226/00 „Stan niedostatku jest elementem niezbędnym, ale niewystarczającym do uwzględnienia powództwa na podstawie przepisu art. 60 § 1 krio.”) W przypadku, gdy sam zobowiązany będzie w trudnej sytuacji majątkowej może się okazać, że Sad nie uwzględni powództwa, pomimo spełnienie przesłanki życia w niedostatku osoby uprawnionej. Obowiązek dostarczania środków przez rozwiedzionego małżonka wygasa po upływie pięciu lat od orzeczenia rozwodu, bądź po zawarciu związku małżeńskiego przez osobę uprawnioną. Okres pięcioletni w wyjątkowych okolicznościach na wniosek rozwiedzionego małżonka może zostać przedłużony, jednakże są to sytuacje marginalne i muszą zostać odpowiednio udowodnione.

4. Jak kształtuje się w orzecznictwie pojęcie „niedostatku”?

W orzecznictwie pojęcie niedostatku w kontekście alimenty od byłęgo małżonka jest definiowane:

  1. Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 lipca 2000 roku w sprawie I CKN 226/00:

W niedostatku pozostaje nie tylko taki uprawniony, który nie dysponuje żadnymi środkami utrzymania, ale także taki, którego usprawiedliwione potrzeby nie są w pełni zaspokojone.

  • Wyrok Sadu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 10 lutego 2004 roku w sprawie I ACa 1422/03:

Niedostatek stanowiący podstawę zasądzenia alimentów na rzecz rozwiedzionego małżonka (art. 60 § 1 kro) ma charakter względny, stąd małżonek domagający się alimentów winien w pełni wykorzystać wszystkie możliwości w celu uzyskania dochodów niezbędnych do zaspokojenia usprawiedliwionych własnych potrzeb.

  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 roku w sprawie I CKN 872/00:

W niedostatku znajduje się ten, kto nie może własnymi siłami zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb w całości lub w części; a usprawiedliwione potrzeby te takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku.

  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 października 1999 roku w sprawie I CKN 146/98

Prawidłowe wyłożenie ustawowego pojęcia “niedostatku”, którym posługuje się art. 60 § 1 k.r.o., wymaga uwzględnienia całokształtu okoliczności charakteryzujących życiowe i majątkowe położenie rozwiedzionego małżonka domagającego się świadczenia alimentacyjnego od byłego współmałżonka. Mieć należy przy tym na uwadze, iż do przyjęcia niedostatku wystarcza, że środki uprawnionego nie są dostateczne do samodzielnego utrzymania się, nie jest zaś konieczne ustalenie, że uprawniony w ogóle nie ma żadnych środków do utrzymania się; chodzi tu o sytuację, w której osoba uprawniona nie może w pełni zaspokoić swoich usprawiedliwionych potrzeb.

5. Alimenty od byłego małżonka.Czym są „usprawiedliwione potrzeby” rozwiedzionego małżonka?

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego z dnia 7 września 2000 roku w sprawie I CKN 872/00 „usprawiedliwione potrzeby to takie, których zaspokojenie zapewni uprawnionemu normalne warunki bytowania, odpowiednie do jego stanu zdrowia i wieku”. Warto również zaznaczyć, iż sąd bierze również pod uwagę możliwości zarobkowe. W związku z tym, małżonek domagający się zasądzenia zobowiązania alimentacyjnego na jego rzecz powinien wykazać, iż nie jest w stanie pokryć całości lub części kosztów utrzymania z względu na brak wystarczających możliwości zarobkowych. Przykładowo do usprawiedliwionych potrzeb należą: leki, żywność oraz czynsz.

6. Jakie są przesłanki orzeczenia obowiązku alimentacyjnego od małżonka wyłącznie winnego rozkładu pożycia na rzecz małżonka niewinnego?

Na podstawie art. 60 § 2 k.r.o. muszą być spełnione następujące przesłanki:

  1. Orzeczenie rozwodu z wyłącznej winy rozkładu pożycia zobowiązanego,
  2. Istotne pogorszenie się sytuacji materialnej małżonka niewinnego wskutek orzeczenia rozwodu.

Podobnie jak w pierwszym przypadku małżonek niewinny musi tylko wykazać druga przesłankę, że jego sytuacja materialna istotnie pogorszyła się wskutek orzeczenia rozwodu. Sad w ocenie drugiej przesłanki porównuje sytuacje, w jakiej sytuacji znalazła się osoba uprawniona wskutek orzeczenia rozwodu ,a w jakiej by się znajdowałby się, gdyby rozwodu nie orzeczono i gdyby małżeństwo funkcjonowało prawidło. (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 1999 roku w sprawie I CKN 1120/99). Warto jednak zaznaczyć, iż w tym przypadku nie obowiązuje zasada równej stopy życia małżonków rozwiedzionych. Oznacza to, że małżonek niewinny rozkładu pożycia nie może żądać świadczenia alimentacyjnego w takiej wysokości, które by wyrównywałoby stopę życia małżonków.

7. Czym jest „istotne pogorszenie sytuacji materialnej” niewinnego małżonka?

Istotne pogorszenie sytuacji materialnej jest jedną z przesłanek orzeczenia obowiązku alimentacyjnego od małżonka wyłącznie winnego rozkładu pożycia na rzecz małżonka niewinnego. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1998 roku „Przy ocenie pogorszenia, czyli porównaniu – położenia materialnego współmałżonka niewinnego przed rozwodem z położeniem po rozwodzie – sąd powinien brać pod uwagę tę sytuację materialną, jaką małżonek niewinny w czasie trwania małżeństwa powinien był mieć zgodnie z przepisami (art. 23 i 27 kro), a nie tę, jaką faktycznie miał w następstwie nieprawidłowego i niewłaściwego postępowania współmałżonka, który np. ograniczał swoje realne możliwości zarobkowe albo skąpił środków na zaspokojenie potrzeb rodziny”. Ocena istotnego pogorszenia sytuacji majątkowej może być dokonana jeszcze wiele lat po orzeczeniu rozwodu. Należy również zaznaczyć, iż to pogorszenie musi wynikać bezpośrednio z rozwodu, a nie innych zdarzeń, które miały miejsce.

Jeżeli masz jakieś pytania dotyczące # alimenty od byłego małżonka – zapraszam do kontaktu:

http://www.jp-legal.pl/

Kredyt a alimenty

kredyt a alimenty
kredyt a aliementy

KREDYT A ALIMENTY

Klienci niejednoktronie pytają mnie czy zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów lub pożyczek wpływają na wysokość alimentów. Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, ale doświadczenia z sal sądowych podpowiadają kilka następujących zasad:

  • Kredyt konsumpcyjny – generalnie pozostaje bez znaczenia dla wysokości zobowiązań alimentacyjnych nawet jeżeli środki z kredytu lub pożyczki przeznaczyłeś na sprzęt domowy, czy samochód którym wozisz dzieci do przedszkola.
  • Kredyt hipoteczny na zakup mieszkania – w tym zakresie występują rozbieżności w orzecznictwie. Sąd często stoją na stanowisku, że spłata rat kredytu zaciągniętego na zakup mieszkania tak naprawdę stanowi inwestycję w majątek osoby, która ten kredyt zaciągnęła. Doradzam by w takich sytuacjach, jeżeli chcesz aby rata kredytu została uznana za wydatek na utrzymanie dziecka argumentować, że jest to wydatek konieczny, gdyż dziecko musi mieć zapewnione mieszkanie, a alternatywą byłby wynajęcie lokalu co też wiązałoby się z kosztami (z reguły wyższymi). Analogicznie, jeśli jesteś zobowiązany do alimentacji i opłacasz kredyt mieszkaniowy możesz podjąć próbę przekonania Sądu, że koszty wynajęcia byłyby wyższe.

Kredyt a alimenty – komentarze i orzecznictwo

Poniżej fragmenty komentarzy do przepisów kro (art. 135) dotyczące wpływu zadłużenia zobowiązanego do alimentacji z tytułu kredytów i pożyczek na wysokość zobowiązania alimentacyjnego.

a)

W sądowej praktyce pozwani, na uzasadnienie wniosku o oddalenie powództwa o alimenty, przywołują swoje zadłużenie i związany z tym obowiązek spłaty rat kredytu lub pożyczki. Zaciąganie zobowiązań może być związane z zaspokajaniem usprawiedliwionych potrzeb zobowiązanego, jednakże ocena w tym zakresie jest zależna od wielu czynników. W pierwszej kolejności istotne jest, kto jest uprawniony do alimentów – dziecko, w tym w szczególności małoletnie, czy też inna osoba z ustawowego kręgu osób uprawnionych do alimentów. W tym ostatnim wypadku istotne pozostaje to, czy zadłużenie powstało w czasie faktycznie istniejącego zobowiązania, kiedy uprawniony znajdował się już w niedostatku, albo też wprawdzie obowiązek jeszcze nie istniał, ale z jego powstaniem zobowiązany powinien się liczyć w nieodległej przyszłości (ojciec od chwili poczęcia dziecka w związku pozamałżeńskim). Oczywiście w każdym wypadku ważny jest cel zadłużenia. Z punktu widzenia praktyki, do rozstrzygnięcia omawianego problemu przydatne są dwa poniższe orzeczenia Sądu Najwyższego.

Zgodnie z pierwszym orzeczeniem, kupno samochodu stanowi wydatek tego rodzaju, który rodzice mogą zaspokajać dopiero wtedy, gdy wystarcza im na stosowne utrzymanie dzieci 202. Por. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 14 kwietnia 1978 r. III CRN 46/78.

Stosownie do drugiego orzeczenia, na wysokość alimentów nie mogą mieć wpływu obciążające pozwanego koszty sądowe i koszty procesu. Także zadłużenie bankowe pozwanego nie może powodować ograniczenia małoletniemu powodowi środków utrzymania i wychowania. Osoba, na której ciąży obowiązek alimentacyjny, musi się liczyć z tym przy podejmowaniu wydatków na zakup mebli, telewizora, lodówki itp. i ich wysokość planować stosownie do posiadanych możliwości, z uwzględnieniem wspomnianego obowiązku alimentacyjnego 203. Por. Wyrok Sądu Najwyższego – Izba Cywilna z dnia 12 listopada 1976 r. III CRN 236/76

(cyt. Za: J. Ignaczewski (red.), Alimenty. Komentarz. Warszawa 2016).

b)

T. Smyczyński (por. Glosa do uchw. SN z 9.11.1994 r., III CZP 138/94, OSP 1995, Nr 9, poz. 194, teza 2) uważa, że do “usprawiedliwionych” obciążeń obniżających tzw. zdolność alimentacyjną dłużnika należy m.in. podatek od nieruchomości należącej do niego, obowiązkowa składka na fundusz samopomocowy przy samorządzie zawodowym, obowiązkowe ubezpieczenie majątkowe związane z wykonywanym zawodem lub działalnością zarobkową itd. Takie obciążenia finansowe są normalnym następstwem aktywności zawodowej, nie mają cech luksusu, ani nie mają na celu pokrzywdzenia wierzyciela alimentacyjnego. Natomiast inne wydatki i ciężary majątkowe dłużnika nie powinny wpływać obniżająco na podstawę wymiaru alimentów. Mam przy tym na myśli spłatę przez dłużnika kredytu bankowego niezależnie od jego przeznaczenia, koszty dobrowolnej przynależności do stowarzyszeń, klubów, nawet wydatki na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, nie mówiąc o wydatkach konsumpcyjnych w szerokim tego słowa znaczeniu.

c)

Poniżej fragmenty dotyczący kredytu mieszkaniowego:

Wydatki, które mogą być – w danych okolicznościach – związane z zaspokajaniem usprawiedliwionych potrzeb dziecka, scharakteryzował SA w Krakowie w post. z 19.11.2012 r. (I ACz 1711/12, Legalis). Sąd ten stwierdził, że “W realiach niniejszej sprawy w przypadku małoletnich dzieci stron w zakres ich usprawiedliwionych potrzeb wchodzą wydatki związane bezpośrednio z ich utrzymaniem, takie jak wydatki na wyżywienie, naukę, odzież, czy też środki higieniczne, ale także te związane z utrzymaniem miejsca zamieszkania, w którym ulokowane jest ich centrum interesów życiowych. (…) Sąd Okręgowy trafnie zwrócił uwagę na znaczne wydatki ponoszone przez powódkę z tytułu regulowania opłat za gaz, energię elektryczną, wodę, śmieci, internet, telefony, ubezpieczenie domu i podatek, jak również te wynikające z konieczności spłacenia kredytu zaciągniętego wspólnie przez strony oraz za zgodą pozwanego, co powódka czyniła do stycznia 2012 roku. Te wydatki należy także potraktować jako zmierzające do zaspokojenia usprawiedliwionych potrzeb małoletnich dzieci stron, gdyż bez ich uregulowania nie możliwe byłoby zapewnienie im właściwych warunków mieszkaniowych”. (cyt za: Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz red. dr hab. Konrad Osajda, Warszawa, 2018, komentarz do art. 135 kro).

Wyrok rozwodowy – prawomocność

Wyrok rozwodowy – prawomocność

Kiedy wyrok rozwodowy staje się prawomocny? Wyrok rozwodowy – prawomocność. Odpowiedź na powyższe pytanie wcale nie jest tak oczywista jakby mogło się wydawać. Należy podkreślić, iż przez lata w orzecznictwie sądowym dominowała zasada tzw. integralności wyroku rozwodowego. Co to oznacza? Zgodnie z tą zasadą zaskarżenie, któregokolwiek punktu wyroku rozwodowego (na przykład w zakresie alimentów) skutkowało tym, że cały wyrok rozwodowy należało uznać za nieprawomocny. Z biegiem czasu stanowisko sądów powszechnych, ale i Sądu Najwyższego uległo znaczącej liberalizacji. Obecnie uznaje się, że jedynie zaskarżenie wyroku w zakresie samego orzeczenia o rozwodzie powoduje, że cały wyrok rozwodowy jest nieprawomocny. Ale już przykładowo zaskarżenie orzeczenia jedynie w części dotyczącej spraw majątkowych – alimentów czy sposobu korzystania ze wspólne mieszkania małżonków takiego skutku nie wywoła.

Podsumowując – jeżeli nie zaskarżono orzeczenia o rozwodzie – wówczas wyrok stanie się prawomocny z upływem terminu na zaskarżenie wyroku.

W uchwale Sądu Najwyższego z dnia 17 maja 2007 r. w sprawie III CZP 43/07 stwierdza się „Można
sformułować wniosek, że zasada integralności wyroku rozwodowego ma pełne zastosowanie do roszczeń procesowych o charakterze osobistym. Które nie mogą być dochodzone w innym postępowaniu niż postępowanie odrębne w  sprawie o rozwód. (np. roszczenie o orzekanie lub zaniechanie orzekania o winie). W przypadku roszczeń majątkowych dotyczących podziału majątku wspólnego, eksmisji lub podwyższenia alimentów na rzecz wspólnych małoletnich dzieci zasada integralności wyroku rozwodowego nie obowiązuje. We wszystkich tych przypadkach istnieje możliwość dochodzenia roszczeń w innym postępowaniu, nie można zatem twierdzić, że stanowią one integralną część wyroku
rozwodowego. Włączenie wymienionych spraw do kognicji sądu orzekającego w sprawie o rozwód podyktowane jest względami ekonomiki procesowej. (…)”.

Masz pytania ? zadzwoń

Władza rodzicielska a rozwód

Władza rodzicielska a rozwód.

W wyroku rozwodowym, zgodnie z art. 58 § 1 kro, Sąd obligatoryjnie orzeka o władzy rodzicielskiej. W znakomitej większości przypadków Sąd decyduje o pozostawieniu władzy rodzicielskiej obojgu rodziców. Czym jest władza rodzicielska? W jakich przypadkach Sąd może ograniczyć w wyroku rozwodowym władzę rodzicielską? Czy władza rodzicielska = kontakty z dzieckiem? Czym jest tzw. „porozumienie wychowawcze”? Odpowiedź na te pytania poniżej.

 1. Czym jest władza rodzicielska?

Władza rodzicielska to ogół praw i obowiązków przysługujący obojgu rodzicom od narodzin aż do uzyskania pełnoletności dziecka. Rodzice są obowiązani do podejmowania wspólnych decyzji dotyczących istotnych spraw dziecka. Władza rodzicielska obejmuje: a. pieczę nad dzieckiem (wychowanie dziecka, zapewnienie egzystencji i bezpieczeństwa); b. reprezentację dziecka (każde z rodziców może samodzielnie składać oświadczenia woli, zawierać umowy w imieniu dziecka, z wyjątkiem czynności między dziećmi oraz między dzieckiem a rodzicem lub małżonkiem rodzica); c. zarząd majątkiem dziecka .

2. Orzeczenie o władzy rodzicielskiej w wyroku rozwodowym.

W wyroku rozwodowym Sąd może:

  1. powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rozwiedzionym rodzicom;
  2. powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego z nich do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka;
  3. pozbawić władzy rodzicielskiej jedno lub oboje rodziców;
  4. zawiesić władzę rodzicielską jednego lub obojga rodziców wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rozwiedzionym rodzicom (por. Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz prof. dr hab. Krzysztof Pietrzykowski 2018)

3. W jakich przypadkach można ograniczyć władzę rodzicielską ?

Tradycyjnie przyczyny ograniczenia władzy rodzicielskie dzieli się na zawinione i niezawinione. W istocie jednak w obydwu przypadkach przesłanką jest dobro dziecka.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej następuje w sytuacji zagrożenia dobra dziecka. Pozostaje bez znaczenia okoliczność, czy zagrożenie to zostało spowodowane niewłaściwym (w sensie pejoratywnym) postępowaniem rodziców, ich nieudolnością, czy też mylnym wyobrażeniem o tym, czego wymaga dobro dziecka. Nieistotne jest także,  czy zachowanie się rodziców jest zawinione. Zagrożenie dobra dziecka powinno mieć charakter poważny (por. Postanowienie SN z 27.10.1997 r. III CKN 321/97.).

Praktyka pokazuje, iż ograniczenie władzy rodzicielskiej w znakomitej większości spowodowane jest  nienależytym i zawinionym wykonywaniem władzy rodzicielskiej przez jednego z rozwodzących się małżonków. Najczęściej występującym problemem po stronie rodziców jest ich alkoholizm.

Ograniczenie władzy rodzicielskiej, choć dużo rzadziej, może nastąpić również w sytuacji w której rozwodzący się rodzice nie mieszkają razem, a wykonywanie władzy przez obydwoje, właśnie z uwagi na owo rozłączenie może zagrozić dobru dziecka. Są to jednak rzadkie sytuacji. W praktyce mogą dotyczyć przypadków, w których jedno z rodziców przebywa na stałe poza granicami kraju.

4. Władza rodzicielska a rozwód. Kiedy sąd możne pozbawić władzy rodzicielskiej jednego z rodziców?

Pozbawienie władzy rodzicielskiej może nastąpić w razie zaistnienia jednej z przesłanek:

  1. niemożności wykonywania tej władzy z powodu trwałej przeszkody (np. długotrwałego więzienia jednego z małżonków, długotrwałej i poważnej choroby)
  2. nadużywanie władzy rodzicielskiej (na przykład nagminne stosowanie kar cielesnych, zmuszanie dziecka do czynów nierządnych)
  3. rażące zaniedbywanie przez rodzica obowiązków względem dziecka (brak elementarnej troski o rozwój fizyczny i duchowy dziecka)

5. Władza rodzicielska a kontakty z dzieckiem

Ograniczenie, czy nawet pozbawienie władzy rodzicielskiej co do zasady nie pozbawia rodzica prawa do kontaktu z dzieckiem.

6. Porozumienie wychowawcze (rodzicielskie)

Porozumienie wychowawcze (rodzicielskie) stanowi porozumienie rozwodzących się rodziców dziecka co do sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej oraz kontaktów z dzieckiem. Przepisy nie wskazują wprost jakie elementy powinny się w tym porozumieniu znaleźć.

Brak porozumienia nie stanowi sam w sobie podstawy do ograniczenia władzy rodzicielskiej jednego z rodziców.

Władza rodzicielska a rozwód – masz pytania? Zapraszam do kontaktu.

 

 

Opieka naprzemienna

Opieka naprzemienna budzi skrajne emocje. Część psychologów, z którymi na ten temat rozmawiałem, podchodzi optymistycznie do koncepcji naprzemiennej opieki na dziećmi przez rozwiedzionych rodziców. Widzą oni wiele korzyści dla dziecka płynących z tego, że dziecko wychowuje się niejako w dwóch domach. Nie brak wszakże opinii przedstawicieli nauki podchodzących z dystansem do tej idei. Faktem jest, że Sądy coraz częściej orzekają ten model opieki nad dzieckiem, pomimo braku wyraźnej podstawy prawnej. Obecny stan prawny może niedługo ulec zmianie. za sprawą projektu zmian w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym.

Opieka naprzemienna – definicja

Opieka naprzemienna polega na ustaleniu, że dziecko na przemian, zgodnie ze z góry określonym harmonogramem, będzie przebywać w (zasadniczo) równych odstępach czasu u każdego z rodziców (np. tydzień lub miesiąc u matki, a następnie tydzień lub miesiąc u ojca), którym przysługuje władza rodzicielska.

Opieka naprzemienna – planowane zmiany

Proponuje się zmianę  art. 58 § 1a z:

„W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, rozstrzyga o sposobie wspólnego wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia.”

na

„W braku porozumienia, o którym mowa w § 1, sąd, uwzględniając prawo dziecka do wychowania przez oboje rodziców, może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej obojgu rodzicom oraz określić wykonywanie opieki nad dzieckiem w ten sposób, że dziecko będzie mieszkało przemiennie z każdym z rodziców w porównywalnych okresach, z wyjątkiem przypadku, gdy jedno z rodziców zamieszkuje za granicą.”

Pozytywne aspekty zmiany

Zmiana przepisu ma na celu umożliwienie sprawowania opieki nad małoletnim dzieckiem naprzemiennie przez oboje rodziców po rozwodzie. Do tej pory przepisy kładły nacisk na przyznanie opieki nad dzieckiem jednemu z rodziców, najczęściej kobiecie. Wiązało się z to z ograniczeniem kontaktu dziecka z jednym z rodziców. Nowa konstrukcja przepisu ma wprowadzić równouprawnienie w wychowywaniu dziecka przez ojca i matkę. W takim systemie dziecko będzie mieszkało i spędzało czas naprzemiennie z ojcem i matką.

Negatywne aspekty zmiany

Trzeba też uczciwie powiedzieć o wadach takiego rozwiązania. Po pierwsze, może prowadzić do destabilizacji życiowej dziecka. Po drugie, może rodzic wiele problemów natury wychowawczej w sytuacji w której rodzice po rozwodzie są silnie skonfliktowani i niezdolni do podejmowania wspólnych decyzji.

Zagranicznych badań dotyczących pieczy naprzemiennej wynika, że “podstawowym warunkiem zastosowania tej formy opieki jest wystąpienie takich warunków, które pozwalają antycypować zgodną współpracę rodziców we wszystkich aspektach wychowawczych“. W konsekwencji “orzekanie opieki naprzemiennej w sytuacji nasilonego konfliktu między rodzicami stanowi skrajny przykład rozwiązania służącego racjom rodziców i spokojowi sądu, ale sprzecznego z dobrem dziecka” (tak A. Czerederecka, Rozwód, s. 108). Warto zwrócić uwagę, że w zasadzie 3:20(2), modelowych Zasad Europejskiego Prawa Rodzinnego Dotyczących Odpowiedzialności Rodzicielskiej (http://ceflonline.net/principles/), wskazano, że właściwy organ, oceniając zasadność zastosowania pieczy naprzemiennej, powinien wziąć pod uwagę:
1)

wiek i opinię dziecka;

2)

zdolność i chęć osób, którym przysługuje władza rodzicielska, do współpracy w sprawach dotyczących dziecka, jak również ich sytuację osobistą;

3)

odległość między miejscem pobytu osób, którym przysługuje władza rodzicielska, a szkołą dziecka.

cytat za K. Osajda (red.), Tom V. Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Komentarz. Przepisy wprowadzające KRO. Warszawa 2017

ROZDZIELNOŚĆ MAJĄTKOWA

Rozdzielność majątkowa – w niniejszym wpisie wyjaśniam, co to jest rozdzielność majątkowa, kiedy i jak można ją uzyskać. Odpowiadam czy można ją ustanowić przed rozwodem.

Rozdzielność majątkowa – definicja

Definicję rozdzielności majątkowej zawiera art. 51 ustawy Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy , w którym czytamy, że:

Art. 51 W razie umownego ustanowienia rozdzielności majątkowej, każdy z małżonków zachowuje zarówno majątek nabyty przed zawarciem umowy, jak i majątek nabyty później.

Cytując prof. dr hab. Krzysztof Pietrzykowskiego ROZDZIELNOŚĆ MAJĄTKOWA: “polega na tym, że z chwilą jej ustanowienia każdy z małżonków zachowuje majątek nabyty zarówno przed zawarciem umowy majątkowej, jak i później. W ustroju rozdzielności majątkowej nie ma majątku wspólnego, lecz są tylko majątki osobiste każdego z małżonków. Do małżonków pozostających w rozdzielności majątkowej mogą więc być odpowiednio stosowane przepisy o wspólności ustawowej tylko wtedy, gdy tak stanowi szczególny
przepis prawa (zob. art. 6801 § 1 KC w odniesieniu do najmu lokalu mieszkalnego).”

Rozdzielność majątkowa – kiedy powstaje i jak ją ustanowić

Rozdzielność majątkowa może obowiązywać małżonków na mocy umowy majątkowej małżeńskiej (art. 47 oraz 51–511 KRO), a także na skutek orzeczenia sądu (art. 52 i 54 § 2 zd. 2 KRO) lub z mocy prawa (art. 53, 54 § 1 KRO). Szczególnym typem umownej rozdzielności majątkowej jest ustrój rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków (art. 512–515 KRO).

Umowa majątkowa małżeńska

Dla umownego ustanowienia rozdzielności majątkowej wystarczająca jest zgodna wola małżonków wyrażona w formie aktu notarialnego. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie wymaga dla osiągnięcia tego skutku zaistnienia “ważnych powodów”, które są przesłanką ustanowienia rozdzielności majątkowej na mocy orzeczenia sądu (art. 52 KRO), na żądanie jednego z małżonków (zob. wyr. SN z 25.6.2003 r., III CKN 545/01, OSNC 2004, Nr 9, poz. 143).

Orzeczenie sądu skutkujące rozdzielnością majątkową małżeńską

art. 52 KRO § 1. Z ważnych powodów każdy z małżonków może żądać ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej.
I dalej:
§ 1a. Ustanowienia przez sąd rozdzielności majątkowej może żądać także wierzyciel jednego z małżonków, jeżeli uprawdopodobni, że zaspokojenie wierzytelności stwierdzonej tytułem wykonawczym wymaga dokonania podziału majątku wspólnego małżonków.
§ 2. Rozdzielność majątkowa powstaje z dniem oznaczonym w wyroku, który ją ustanawia. W wyjątkowych wypadkach sąd może ustanowić rozdzielność majątkową z dniem wcześniejszym niż dzień wytoczenia powództwa, w szczególności, jeżeli małżonkowie żyli w rozłączeniu.
§ 3. Ustanowienie rozdzielności majątkowej przez sąd na żądanie jednego z małżonków nie wyłącza zawarcia przez małżonków umowy majątkowej małżeńskiej. Jeżeli rozdzielność majątkowa została ustanowiona na żądanie wierzyciela, małżonkowie mogą zawrzeć umowę majątkową małżeńską po dokonaniu podziału majątku wspólnego lub po uzyskaniu przez wierzyciela zabezpieczenia, albo zaspokojenia wierzytelności, lub po upływie trzech lat od ustanowienia rozdzielności.

Do powstania rozdzielność majątkowej dochodzi również na skutek orzeczenia o separacji (patrz art. 52 § 1 KRO). Rozdzielność majątkowa powstanie również, gdy Sąd orzeknie o zniesieniu separacji, co normalnie skutkuje powrotem do wspólności majątkowej małżeńskiej,  a strony (małżonkowie) zgodnie wnioskują o utrzymanie rozdzielności majątkowej.

Wspólność majątkowa oczywiście ustaje też z chwilą uprawomocnienia się wyroku orzekającego rozwód małżonków.

Rozdzielność majątkowa z mocy prawa (art. 53, 54 § 1 KRO)

Rozdzielność majątkowa powstaje z mocy prawa, w razie ubezwłasnowolnienia lub ogłoszenia upadłości jednego z małżonków. 

Do powstania rozdzielność majątkowej dochodzi również na skutek orzeczenia o separacji (patrz art. 52 § 1 KRO).

Podsumowując rozdzielność majątkowa można ustanowić jeszcze przed orzeczeniem rozwodu. Może ona wynikać z umowy zawartej przez małżonków przed notariuszem, a także z wyroku sądu bądź też może powstać z mocy samego prawa.

Jeżeli masz dodatkowe pytania  – zapraszam do kontaktu. Napisz lub zadzwoń.

https://rozwodpomesku.pl/kontakt/

732 957 222

POZEW O ROZWÓD – CO NAPISAĆ W ODPOWIEDZI ?

Pozew o rozwód, co powinienem napisać w odpowiedzi? Powracamy do problematyki odpowiedzi na pozew. Poniżej przedstawiam wezwanie, wystosowane przez Sąd w jednej z moich spraw o rozwód. W praktyce zarówno w pozwie o rozwód, jak i w odpowiedzi na pozew należy odnieść się szczegółowo do tych właśnie kwestii. Autorem tekstu jest Sąd Okręgowy w Łodzi. Miłej lektury.

Odpowiedź na pozew o rozwód- do czego zobowiązał Sąd?

Doręczając pozwanemu pozew o rozwód mojego autorstwa Sąd zobowiązał stronę pozwaną do wypowiedzenia się:

co do samego rozwodu:

  • czy wyraża zgodę na rozwód.
  • Jeśli tak, czy godzi się na rozwód bez orzekania o winie, czy domaga się rozstrzygnięcia, który z małżonków ponosi winę za rozkład pożycia (mąż, żona, oboje).
  • Kto powinien ponosić koszty postępowania sądowego (mąż, żona, czy każde z małżonków po połowie).

co do małoletnich dzieci:

  • Jeżeli z małżeństwa pochodzą małoletnie dzieci:
    • jakie zajmuje stanowisko co do przyszłego miejsca zamieszkania małoletniego dziecka /dzieci stron (u którego z rodziców ma/mają mieszkać po orzeczeniu rozwodu),
    • jakie zajmuje stanowisko co do władzy rodzicielskiej obojga małżonków (czy powinna być powierzona obojgu rodzicom, czy też któryś z rodziców powinien mieć ograniczoną władze rodzicielską bądź być jej pozbawiony),
    •  w jaki sposób każde z rodziców będzie utrzymywało kontakty z małoletnim dzieckiem / dziećmi po rozwodzie,
    • czy małżonkowie zamierzają zawrzeć porozumienie o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z małoletnim dzieckiem/dziećmi po rozwodzie,
    • do jakiej kwoty uznaje alimenty na dziecko/dzieci ,
    •  czy toczyło się postępowanie w sprawie o alimenty lub w sprawie o władzę rodzicielską nad wspólnym małoletnim dzieckiem/dziećmi ( jeżeli tak, zobowiązać do wskazania sygnatury akt sprawy i sądu przed którym sprawa zawisła ),
    • czy zgłasza osobę do przesłuchania w charakterze świadka pouczając jednocześnie o treści art.442 k.p.c., zgodnie z którym jeśli małżonkowie mają wspólne małoletnie dzieci, sąd nie może ograniczyć postępowania do przesłuchania stron.

Nadto Sąd zobowiązał pozwanego do złożenia w zakreślonym przez Sąd terminie:
a) zaświadczenia o wysokości zarobków/ dochodów za okres ostatnich 6 miesięcy;
b) swojego PESEL (w przypadku osób fizycznych) lub NIP (w przypadku osób prawnych lub ułomnych osób prawnych).

… a oto czego Sąd nie napisał, a o czym należy pamiętać

Koniecznie należy odnieść się również do następujących kwestii:

  • okoliczności trwałego i zupełnego rozkładu więzi małżeńskich – od kiedy Twoje małżeństwo się rozpadło, a także z jakich przyczyn
  • jakie są Twoje możliwości zarobkowe – w domyśle, jeśli kwestionujesz wysokość żądanych alimentów wyjaśnij dlaczego Cię na nie nie stać
  • powołaj dowody na wszystkie okoliczność, o których napisałeś w odpowiedzi na pozew

O odpowiedzi na pozew o rozwód przeczytasz także tutaj:https://rozwodpomesku.pl/odpowiedz-na-pozew-rozwodowy/

Jeśli masz jakieś pytania. Zapraszam do kontaktu.

Napisz lub zadzwoń.

www.rozwodpomesku.pl

tel. 732  957 222

Pozew rozwodowy – odpowiedz !

pozew rozwodowy
pozew rozwodowy – odpowiedz

Pozew rozwodowy- dostałeś i co dalej?

Pozew rozwodowy – dostałeś i co dalej? Wychodzę z założenia, że warto mieć plan. Zatem gdy otrzymałeś pozew rozwodowy, albo spodziewasz się, że go otrzymasz warto się przygotować.

Wręczono Ci pozew rozwodowy i zastanawiasz się, co zrobić i jak zacząć?

Oto lista 5 ważnych zasad :

1. Pozew rozwodowy – zadaj sobie pytanie – czy na pewno chcesz się rozwieść?

To kluczowe pytanie, które musisz sobie zadać. Niezależnie od sytuacji, w której się znalazłeś i czy to Ty zawiniłeś bardziej, czy druga strona. Jeśli uważasz, że nie warto się rozwodzić – walcz. Z reguły nigdy nie jest za późno.

2. Gdy zawiedzie dyplomacja – szykuj się do wojny

Jeśli jednak dojdziesz do wniosku, że sprawa rozwodu jest przesądzona – przygotuj się . Powiem więcej przygotuj się – nawet gdy nie jesteś pewien, czy chcesz lub czy chcecie rozwodu. Jest kilka istotnych rzeczy, które musisz przemyśleć i zrobić.

Po pierwsze – dowody, dowody i jeszcze raz dowody – zabezpieczaj, notuj, przygotuj. Nagrania, dokumenty, świadkowie … nawet jeśli miałbyś z nich nie skorzystać, dobrze mieć je w zanadrzu.

Po drugie – ważne okoliczności -które powinieneś przemyśleć:
• Masz dzieci ? Jak będą wyglądały Twoje kontakty z nimi? Jak Ty to sobie wyobrażasz?
• Mieszkanie? Kto będzie mieszkał w Waszym wspólnym mieszkaniu po rozwodzie?
• Alimenty? Ile jesteś w stanie płacić? Ile zarabiasz ? Sąd będzie próbował ustalić, czy nie jesteś w stanie zarabiać więcej- przygotuj się
• W tym kontekście – pomyśl o swoich wydatkach, wiem że chciałbyś odreagować, ale może nie warto się nadto afiszować z sukcesami….
• Alimenty na byłą żonę – czy pracuje ? Może nie wykorzystuje pełni swoich możliwości?
• Dzieci – wiem, że je kochasz, ale to nie oznacza, że musisz się zgodzić na każdy wydatek przedstawiony przez ich matkę w pozwie- zastanów się jakie są ich prawdziwe potrzeby

Cenne wskazówki znajdziesz na tym blogu.

3. Zawsze warto rozmawiać …

Rozwód, nawet jeśli małżonkowie nie pałają wobec siebie chęcią zemsty, i tak jest bardzo stresującym wydarzeniem. Po pierwsze, musisz stawić się w sądzie. Pewnie nigdy tam nie byłeś i sama myśl o tym, że będziesz musiał stanąć przed obliczem sprawiedliwości mniej lub bardziej Cię paraliżuje. Na pocieszenie dodam, że podczas własnego rozwodu też to odczuwałem, chociaż sąd to przecież miejsce mojej pracy.

Po drugie, umówmy się – opowiadanie o swoich problemach małżeńskich przed obcymi osobami – nie jest niczym przyjemnym. Poziomem komfortu przypomina raczej rozbieranie się na Wojskowej Komisji Uzupełnień, niż zdejmowanie ubrań przed seksowną pielęgniarką.
Będziesz też musiał usłyszeć co inni sądzą o Tobie… a to może być – trudne. Nawet jeżeli jesteś naprawdę twardym gościem – albo nigdy nie lubiłeś swojej szwagierki – to uwierz mi – nie pozostaniesz na to obojętny…
I chociażby z tych powodów warto jednak podjąć próbę negocjacji. I tym samym ograniczyć pola potencjalnego konfliktu.

4. Napisz odpowiedź na pozew

Gdy otrzymasz pozew rozwodowy z reguły będziesz miał dwa tygodnie na złożenie odpowiedzi na pozew. Powinieneś się w niej odnieść do kilku kluczowych kwestii oraz załączyć dowody na poparcie swoich twierdzeń.

Cała sytuacja może Cię przytłoczyć… Adwokat żony może przedstawić dowody, które stawiają Cię w niezbyt korzystnym świetle …
Za pewne przeczytasz, że nie byłeś dobrym mężem… i że to wszystko co się stało to wyłącznie Twoja winna …
Wysokość alimentów może Cię zaskoczyć…
Na poparcie swoich argumentów Pani Mecenas przedstawi zapewne kilka mądrze brzmiących orzeczeń Sądu Najwyższego…
Kiedy już ochłoniesz…

5. Pomyśl o skorzystaniu z profesjonalnej pomocy prawnej

Kiedy boli Cię ząb, tak że już nie pomagają środki przeciwbólowe, z reguły nie wyrywasz sobie zęba sam, ani prosisz oto kolegów z pracy czy siłowni, tylko korzystasz z profesjonalnej pomocy – stomatologa. Dlaczego zatem w sprawie, której skutki będzie odczuwał przez długie lata, a może całe życie, miałbyś nie skorzystać z pomocy profesjonalnego pełnomocnika – adwokata lub radcy prawnego. Bo za drogo? Przestań ! Nawet nie wiesz ile to kosztuje. Zresztą to wydatek jednorazowy – na całe życie.

Udzielę Ci drobnej rady – zupełnie za darmo – nigdy nie reprezentuje się sam. Nie dlatego, że uważam się za złego prawnika. Nie. Ale uważam, że warto mieć kogoś, kto Cię wspomoże, doradzi, zauważy coś czego Ty nie dostrzegasz … powie kiedy warto walczyć, a kiedy odpuścić…

Dlatego skorzystaj z pomocy prawnika… na przykład mojej ! 🙂

Zachęcam do kontaktu.

Masz pytania? Chciałbyś się umówić na spotkanie- uzyskać poradę prawną?

Napisz ! Zadzwoń !

https://rozwodpomesku.pl/

Kancelaria Adwokacka – Rozwód